Badanie EKG metodą Holtera jest jednym z najskuteczniejszych sposobów w diagnozowaniu nieprawidłowości pracy serca. Umożliwia sprawdzenie elektrycznej aktywności serca przez dłuższy okres czasu, najczęściej – w ciągu 24 godzin. Jest badaniem nieinwazyjnym, bezbolesnym i nieszkodliwym dla pacjentów.

Elektrokardiograficzne badanie metodą Holtera wykorzystuje się do:

  • wykrywania zaburzeń rytmu serca;
  • oceny skuteczności leczenia;
  • monitorowania stanu po przebytym zawale serca;
  • oceny rytmu serca po wszczepieniu rozrusznika;
  • obserwacji wrodzonych wad serca;
  • sprawdzenia przyczyn omdleń, utraty przytomności, czy kołatania serca.

Przebieg badania:

Zazwyczaj, monitorowanie pracy serca trwa 24 godziny, ale w niektórych przypadkach istnieje możliwość wykonania dłuższych pomiarów. Badanie polega na założeniu pacjentowi aparatury rejestrującej. Po uprzednim przygotowaniu skóry na klatce piersiowej badanego (zaleca się dokładane umycie i odtłuszczenie ciała, a w przypadku mężczyzn – istotne jest usunięcie owłosienia z okolic klatki piersiowej) przykleja się siedem elektrod połączonych przewodami do aparatu monitorującego pracę serca i rejestrującego wyniki badania.

Podczas badania, wskazane jest, aby pacjent prowadził dzienniczek, w którym zapisywane będą wykonywane czynności, zażywanie leków, czy ewentualne dolegliwości z zaznaczeniem czasu ich wystąpienia. Należy również utrzymywać aktywność fizyczną, w celu stwierdzenia reakcji serca na wysiłek fizyczny oraz wszystkich pozostałych czynności – nie ma przeciwwskazań do wykonywania pracy zawodowej.

Po wskazanym czasie aparat zostaje zdjęty, a kardiolog dokonuje odczytu i interpretacji zapisu.

Badaniu powinny poddać się osoby, które:

  • zmagają się z wrodzonymi wadami serca;
  • zmagają się z nadciśnieniem tętniczym i chorobą wieńcową;
  • przebyły zawał serca;
  • wykazują objawy, które mogą być związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem mięśnia sercowego (duszności, zawroty głowy, omdlenia, kołatania serca).